Sunday, March 19, 2023
Whispering Shadows
Always wondering what's on your mind,
Longing for you always on my sight,
Wondering if you'd allow me, if I might?
My voices that you're ignoring,
Leaves me in the limbo wandering,
Can you please see me as I am looking,
Behind you as you are walking?
I know you're busy with your life,
But I can't help but feel this strife,
I long to talk, to laugh, to share,
But you don't seem to be aware.
I beg you to hear my voice,
And let me enter your life by choice,
I promise to be gentle and kind,
And cherish you with all my heart and mind.
I'm not just a shadow, a mere reflection,
But a person with a heart, a soul, and affection,
Please give me a chance, to show you who I am,
And I'll prove to you, that I'm not just a shadow, a mere scam.
My heart beats faster every time you're near,
And I wish that you could just hear,
The love that's waiting here for you,
The passion, the fire, burning bright and true.
I'll wait for you, in the shadows of the night,
Hoping that someday, you might see the light,
And realize that the love you seek,
Has been right here, all along, waiting to peak.
I don't need fancy words, or grand gestures,
Just a simple chance, to show you my treasures,
The love, the kindness, the care,
All that I have, I'll give to you, my fair.
So here I am, still in the shadows,
Watching as you come and go,
Hoping that someday, you might see,
The love that's waiting here for thee.
Until that day, I'll keep on dreaming,
And keep on hoping, and keep on believing,
That one day, you'll turn around,
And see me here, waiting, without a sound.
And if that day should ever come,
I'll hold you close, and never let you run,
Together we'll walk, in the light of day,
And the shadows of the past, will fade away.
So, until then, I'll wait and see,
Hoping that one day, you'll notice me,
And let me into your heart and soul,
And together, we'll become whole.
Friday, January 27, 2023
Traveling Limbo
Friday, April 9, 2021
Bayang Iniibig
Isinulat ni Patrick Familara
Mula sa bakas ng bayang ginapos
Mga tao ngayo’y nagnanais makaraos
Makalimot at magpatuloy sa bayang naghihikahos
Makamit lamang ang kasaganahan na pinagkait ng kahapon
Sa isang sigaw mula sa Balintawak
Kaisipang makabayan tunay nang umalab
Sa damdamin ng mga api sa bayang winasak
Katipunan ay isinilang na may layong lumaban
Sa paglipas ng panahaon dugo’t pawis ang inalay
Mga hardin ay lumawak sa mga pook na pinanday
Mga hiyaw na ang nais makalaya ang umaalingangaw
May lakas ka ba ng loob para ikaw ay dumungaw?
Sa pamamaalam ng tatlong pari, si Pepe ay naantig
Lumaban, nagsalita at sya nga ay nadinig
Pinag-initan at hinuli ng mga dayong mapang-api
Binaril, namatay, para sa bayang iniibig
Dumaan pa ang mga araw ang mga damdamin lumakas
Kalayaang hangad tila ba makukuha na sa pagpupumiglas
Mga api ay nagtipon at sila nga ay bumalangkas
Ng rebolusyonaryong pamamahan para sa ating kasarinlan
Sa isang simbahan doon sa Bulacan
May Republikang isinilang mula sa pagmamahal,
Watawat ay iwinagayway na sumisimbolo ng pagkakilanlan
Awiting pambansa mula sa damdaming makabayan.
Ipinagpatuloy ang paglaban ng watawat na iwinagayway
Mga dugo ng bayani sa inang bayan ay patuloy na inalay
Hinagpis ng isang ina, tila ba walang humpay
Makamit lamang ang layang noon pa man ay hinihintay.
Sa kanilang paglaban, kalayaan ay nakamtan
Ngunit tunay nga ba, o tayo lamang ay nalinlang?
Di nagtagal mga kaibigan ay dumating
Huwad na kalayaan, tayo pala ay nabili
Natapos ang digmaan, tayo nga muli ay natali
Di lang isa, kundi sa dalawang pang lahi
Paghihirap at pang-aapi, muling sinapit
Bayang iniirog kailan ka pa kaya matatahimik
Sa mahabang panahon, ang bayang ito ay inalipin
Pinagmalupitan at inabuso ng mga dayong mapang-api
Sa araw ng pagsapit ng tuna’y nitong pagsasarili
Iniwan naman ng kahapon ang sugat at pighati
________________________________________
|
Week of
the Quarter/Grading Period |
4th
Quarter Week 8 |
|
Learning
Competency (MELC) |
Napahahalagahan
ang bahaging ginampanan ng nasyonalismo sa pagbibigay wakas sa imperyalismo
sa Silangan at Timog Silangang Asya |
Ilaw
Isinulat ni Patrick Familara
Noo’y hagulhol na di marinig
Sa bayan na ang ilaw ay walang salig
Pag-aari kung ituring ito ng nakararami
Sa pag-aaruga nito tayo rin ay namamalagi
Sa mahabang panahon, ang ilaw ay naghirap
Liwanag nito ay nasakluban ng pighati mula alapaap
Kahit anong lakas ng tinig ay di sasapat
Tila bulong lang sa hangin ang kanyang mga hiyaw
Sa paglipas ng panahon, ang ilaw ay namulat
Tama na, ang sumbat sa bawat pagyurak
Nagsimulang maghangad na matutong magsulat,
Magbasa at makapag-aral hinangad para sa lahat.
Pagkapantay-pantay ang sunod na hiniyaw
Nitong ilaw na ang nais naman ay makagalaw
Magkaroon ng papel sa bayang ginigiliw
Boses ay madinig ng madla sa saliw
Sa mga sumonod na taon ang ilaw ay ganap nang nakalaya
Mula sa kahon ng kung saan s’ya nanahan
Liwanag nito ay nagsimulang madama at matanaw
Sa mga lugar na noo’y para lamang sa mga lakan
Kung noong araw ang ilaw ay walang magawâ
Ngayon nga ay tila ba sila na ang gumágawa
Mula sa tahanan hanggang sa mga industriya
Sila na nga ang bida sa ating pamilya
Pawis at pagod ang alay nila sa atin
Para sa kasaganahan, tayo ay di mabitin
Ginagawa ang lahat para ikabubuti
O ilaw, ikaw nga ang bagong bayani
Tunay ngang malayo na ang narating nito ilaw
Mula sa pagiging simpleng may bahay
Ngayon nga sila’y nangingibabaw
At sa pag-unlad ng bayan ang ilaw ay siyang tulay.
___________________________
Week of the Quarter/Grading Period 4th Quarter Week 7
MELC: Nasusuri ang karanasan at bahaging ginampanan ng mga kababaihan sa pagkakapantay-pantay, pagkakataong pang ekonomiya at karapatang Pampolitika
Sunday, March 12, 2017
Himbing
Mga himig na nalikha mula sa pighati
Sabay ng mga luhang umagos sa mukha ng mga api
Salamin ng kahapong ‘di maitanggi
Dapat nang matigil ang gano’ng hapdi
Dugo, luha, pawis
Ang nadilig na sa lupa ng mga taong sawi
Sawi sa layang mamuhay ng nagsasarili
At malayo sa hapas ng latigong pagi
Nadapa, Bumangon, Tumindig
Ang paulit-ulit na gawain ng durog
Durog na pagkatao na pilit binubuo
Ng mga taong nabaon na sa alaala ng kahapon
Lumaban, Nagsumikap, Lumaya
Mga alipin ng kahapon, ngayo’y nag-aapoy
Nag-aapoy sa damdaming makalaya sa pagkakatali ng kanyang amo
Dugo, Bumganon, Lumaya, panaginip lang pala ang mga ito.
Tuesday, October 25, 2016
COLORING SHADOWS (ver. 2)
Our freedom, wealth, and soul devoured by guns.
The color of Red flooded the earth
That drifts beneath our raging Sun.
People fought and died for IT;
Against the monstrous tyranny from the EAST
Blood, Toil, Tears, and Sweat were offered
To regain the stolen freedom of our past.
With the aim for freedom, a Flag was weaved
With the sun and three stars that made us amalgamated;
The color of red that conveys strength for those who tussled
With a shade of blue that tells us that we are united.
Then a hymn was sung on 12th of June 1898
Uttering meaningful words that declare sovereignty
An anthem that was sung on that historical balcony
And a flag that symbolizes that we are now FREE!
From FEAR to GLADNESS people celebrated
For that short-lived freedom that was never accepted
Months later a gun fire was heard
Commencing another threat coming from the buyer.
Once again we, the natives were conquered;
By new gods that promised education for everyone
Ships started to arrive with TOMMIES inside
That trained us to bark like BOW-WOW-WOW
Years have passed, the Brown was covered by white
And started to live in the shadows of our New Gods
We now to hate for the things that we have
Even the brown color of the skin we possess
Hundreds of Years under the colonizers
We now lost our identity that came from our forefathers
A shade of GREY was left from our vibrant rainbow,
That once shined from our clear blue sky.
Hope from the Orient once again renewed
That on few years’ time their land will be liberated
From those who made us thinking
That WHITES are superior human being
Then a plane from the sky flew over the Capitol
A bomb was dropped on a lovely harbor
Armies of gods from our neighbor
Forcibly took the control from our buyers
Women were raped, Children were bayoneted
By the monsters from the land where the Sun Rises
Killing innocent lives to those who blocked
Making GARDENs grew to like how the mushrooms bloom
For the next THREE years people suffered;
FEAR once again ruled over those grieved
HANDS that once was FREE were now knotted
By the gods came from the north of the Earth.
Then A-Bombs were dropped to the land of the occupiers,
That forced them to left on the land that writhed
Leaving the ROSES on the lonely hills
That WEPT on the GARDENS that the gods have created
A PROMISE that was made by a man from the EAST
The ORIENT was freed, granting freedom at least
On the Day they called independence of the WEST
The SONG of the BROWNS was sung on its best.
Saturday, January 19, 2013
Colors of the Past ver. 2
Saturday, August 25, 2012
Tunay na Malaya
Sa mga paghihirap na tayo rin ang may likha
Sa mga pangaabuso na tayo rin ang may pakana
Sino nga ba ang tunay na may sala
Ako na walang ginawa kundi ang magreklamo
Ikaw na walang ibang ginawa kundi magpatalo
Tayo na walang pakialam kundi maging bato
Saan na nga ba patungo ang ating estado
Malayang Pilipino kung maturingan
Bakit tila ba bilanggo pa rin sa nakaraan
May pag-asa pa bang makalabas sa banging kinabagsakan
Kung tayo ay watak at walang pagtutulungan
Kabataang Pinoy ang ika nga'y pag-asa ng bayan
Sa aking nakikita tila ba’y isang palaisipan
Sa maling paghuhulma sila’y dumaan
Sa mga kataga ni Rizal, Paano ang puna
Tiwala sa sarili ang dapat hubugin
Pag-aaral ng mabuti ang dapat atupagin
Pagsisikap sa buhay ang ating gawin
Marahil ito ang kasangkapan nang ating mithiin ay makamtan
(updated and revised :Aug 28, 2012 12:36pm)


